دراماتراپی'>دراماتراپی مصداق بارز گروه'>گروه درمانی'>درمانی / دراماتراپی با تلفیق دیدگاه گروه درمانی اروین یالوم نوشته : دکتر مجید امرایی دراماتراپیست و عضو رسمی انتستیتو هنر درمانی پاریسدر طول یک صحنه دراماتراپی یا " روان درمانی نمایشی" شرکتکنندگان احساسات ، عملکردها ، تصمیمات و ... خود را در واکنش به دیگرانی که یا اعضا گروه درمانجویان هستند و یا گروه فراگیران و درمانگران به شمار می آیند به اشتراک میگذارند تا در ادامه این فرایند دو سویه به نتیجه رضایت بخش تخلیه روانی دست یابند . در این زمینه دو تئوری "تاثیر متقابل" و "نقش گزاری روانی" پیشانیگاه فرایند اجرایی دراماتراپی محسوب می شود، مورنو یکی از پیشگامان این عرصه در دیدگاه خود بر "خودانگیختگی" و "بازخورد " در یک صحنه رواندرمانی نمایشی تأکید دارد. همچنین "نیکلای اورینوف" روسی دیگر نظریه پرداز حوزه روان نمایشگری در تئوری خود جای ویژه ای به استفاده از"ماسک" به عنوان یک روش نمادین در تخلیه روانی و توجه به " رفتار خود انگیخته " می دهد، عناصری که بعدها در دراماتراپی مدرن جایگاه خاصی به خود اختصاص دادند { از نگاه اورینوف صحنه از زندگی وام میگیرد و زندگی از صحنه درس می آموزد } جمله ای که فرایند دراماتراپی را در خود تفسیر و تاویل کرده است .مورنو در کتاب خاطرات اش می گوید، مواجهه من با " زیگموند فروید " در جایی به پایان رسید که درمان روانکاوانه ی او را بیشتر یک درمان فردی دیدم تا گروهی و این در شرایطی بود که خیل بیماران روانی درگیر جنگ جهانی دوم ، جهان را احاطه کرده بودند و درمان فردی چندان کارایی نداشت .مورنو می گوید : من به دنبال راهکار جمعی بودم تا هم از ظرفیت های درمانگری و هم درمان پذیری گروه های مختلف انسانی بهره مند شوم، به همین منظور به سمت هنر ن

به بهانه روز جهانی گفتاردرمانی، «جامجم» تاثیر هنر را بر کاهش آسیبهای اجتماعی بررسی میکندهنر درمانی راه نجات جامعه از بحرانهای روانیدر تاریخ هنر شاید نخستین فردی که فلسفه درمان به شیوه هنری را در ابعاد اسطورهای و جادویی آن مورد ارزیابی قرار داده است، فیلسوف معروف نوافلاطونی به نام لامبلیکوس (242-323) باشد.کد خبر: ۱۴۰۴۷۷۰نویسنده دکتر مجید امرایی - دراماتراپیست و عضو رسمی انستیتو هنر درمانی پاریسوی پس ازمشاهده رفتارهای آیینی قبایل بدوی دیدگاه فلسفی خود را اینگونه بیان میکند: «آغاز یادگیری از طریق تاثیرات روحی است که بهترین ابزار این تاثیراز طریق الحان، آواها، موسیقی و حرکات بدنی ریتمیک جمعی به انجام میرسد». به اعتقاد وی از طریق حرکات بدنی، ملودی و ریتم مناسب، هدف واحدی به دست میآید که در آیینهای جمعی، رضایت خدایان و آرامش روحی انسانها نامیده میشود.در ادامه، این رضای دل از اعمال و حرکات جمعی با تغییر احساسات در انسان نمود بیرونیتری به خود میگیرد و هماهنگی بین قوای روحی و جسمی را موجب میشود و این هماهنگی دنیای درون و بیرون به تسکین دردها و آلام انسان میانجامد.آنچه لامبلیکوس را به سمت فلسفه درمان هنری کشاند، مشاهده تاثیرات آرامبخش و درمانی حرکات جمعی و آیینهای نمایشی قبایل بدوی بود، تاثیراتی که نمود بیرونی آن بر گروه نمایشگران و مشاهدهگران بهدرستی محسوس است.این روند از درمان هنری و آیینی از ابتدای تاریخ اجتماعی بشر وجود داشته و تا امروز فقط با تغییر ماهیت فرهنگی و اجتماعی در جوامع انسانی همچنان ادامهدار بودهاست که نمود بارز آن را میتوان در آیینهای متعدد سوگواری (غم آیینها) و آیینهای سور(شاد آیینها) جوامع مختلف بشری مشاهده کرد.درمان هنری در ایراندر این بی